การคุมลูกน้องให้ดีนั้นหรือการจะมีลูกน้องให้ซื่อสัตย์ต่อเรามักทำได้เสมอ
แต่ไม่ใช่เป็นการให้ท้ายลูกน้อง ฟังความข้างเดียว ยกเรื่องขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายลูกน้อง
การจะตักเตือนลูกน้องในเรื่องต่างๆ ควรดูตัวเราก่อนว่าสมควรหรือไม่
การค้าขายหรือทำธุรกิจที่ดี
คือการได้เป็นคนกลาง
"โจโฉยังมีคนรัก
เล่าปี่ยังมีคนเกลียด"
แล้วจะเอาอะไรกับความคิดของบุคคลที่แตกต่างกันไป..
ธรรมดาเกิดมาเป็นมนุษย์ อันโรคแลความตายนั้นจะกำหนดวันมิได้
แต่เรากำหนดความคิดของตัวเองได้เสมอ
ผู้ใดกินข้าวแกงแลฆ่าท่านผู้มีคุณเสีย ผู้นั้นเป็นคนหากตัญญูไม่
ผู้ใดอาศัยอยู่ในแผ่นดินท่านแล้วคิดยกเอาแผ่นดินไปให้ผู้อื่นเสีย
ผู้นั้นเป็นคนหาความสัตย์ไม่
อันธรรมดาศึกมาติดเมืองจวนจะได้แล้วจะถอยเสียนั้นก็หามีอย่างไม่
เหมือนเพลิงไหม้ลามไหม้ติดขนคิ้วร้อนจักษุอยู่แล้วจะมิดับเสีียแลจะนิ่งอยู่
ในเพลิงดับเองนั้นได้หรือ
ซึ่งเมื่อเห็นใครเดือดร้อนก็ควรเข้าไปช่วยเหลือตามความสามารถของเรา
อันธรรมดาว่าสงครามจะหมายชนะฝ่ายเดียวนั้นไม่ได้ ย่อมแพ้บ้างชนะบ้าง
เปรียบเหมือนการทำธุรกิจซึ่งจะมีบ้างของการขาดทุนและกำไรมีสำเร็จและไม่สำเร็จ
ท่านผู้มีสติปัญญานั้น ถึงมาตรว่าจะนั่งนอนหลับอยู่ในเรือน มิได้เห็นกิจการทั้งปวงเลยก็ดี
ก็อาจสามารถจะคิดเอาชนะแก่ข้าศึกร้อนพันได้
คือผู้นั้นได้ศึกษาได้อ่านมากได้เรียนรู้ประสบการณ์มากกว่า
ฯลฯ...
